1. Przejdź do menu
  2. Przejdź do treści
  3. Przejdź do stopki

Zatrudnianie w praktykach - Uchwała NRL

2 kwietnia br. weszła w życie Uchwała Naczelnej Rady Lekarskiej nr 16/19/VIII z 22 marca br. w sprawie przyjęcia projektu ustawy o zmianie ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz ustawy o działalności leczniczej.

W uchwale tej Naczelna Rada lekarska ponownie zajęła się sprawą podnoszonego od kilku lat (między innymi stanowiskach i apelach Krajowego Zjazdu Lekarzy) zagadnienia dopuszczalności zatrudniania lekarzy w ramach indywidualnych lub grupowych praktyk lekarskich.

Zagadnienie to jest nierozerwalnie związane z projektowaną nowelizacją ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty. W opinii środowiska stomatologicznego stworzenie znacząco większej liczby miejsc akredytowanych do szkolenia specjalizacyjnego i staży kierunkowych będzie niemożliwe bez udziału praktyk lekarskich. W uzasadnieniu projektu tej uchwały podniesiono, że trudno spodziewać się, aby praktyka lekarska organizowała ad hoc na 3-4 lata nowe stanowisko pracy na potrzeby szkolenia specjalizacyjnego (dodatkowa przestrzeń w ambulatorium, wyposażenie, zaplecze techniczne, liczba  stałych pacjentów). To dodatkowe stanowisko w praktyce dentystycznej musi być już utworzone wcześniej i odpowiednim do tego bodźcem mają być postanowienia zawarte w uchwalonym przez NRL projekcie.

Ten ważny powód, jak i konieczność satysfakcjonującego zamknięcia tego tematu spowodowało, że 10 członków Naczelnej Rady Lekarskiej:

Andrzej Cisło, Dariusz Paluszek Małgorzata Lindorf, Anita Pacholec, Jacek Woszczyk, Robert Stępień, Alina Stępnik-Mardzyńska, Bożena Hoffman, Wojciech Kaatz, Iwona Świętkowska

złożyło w dniu 18 marca br. projekt uchwały Naczelnej Rady Lekarskiej, który w dniu 22 marca br. został przez Naczelną Radę Lekarską przyjęty.

Projekt ustawy określony w uchwale NRL - jak wskazano w uzasadnieniu - prostuje wiele błędów i sprzeczności, jakie występują w obecnym brzmieniu art. 53 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz art. 18 ust. 7  ustawy o działalności Leczniczej.

W nowym proponowanym brzmieniu pominięto zatrudnianie osób niebędących lekarzami, gdyż to z punktu widzenia działalności gospodarczej wydaje się oczywiste.

Poszerzono zakres możliwego zatrudnienia lekarza, lekarza dentysty o sytuacje:

  • odbywania szkolenia specjalizacyjne o możliwość zatrudnienia w przypadku stażu kierunkowego,
  • udzielania w praktyce określonego świadczenia zdrowotnego,
  • tytułem zastępstwa podczas choroby lekarza prowadzącego praktykę, oraz
  • jednego lekarza, lekarza dentystę z tytułu stałej współpracy.

Andrzej Cisło

Wiceprezes NRL



Uchwała Nr 16/19/VIII

Naczelnej Rady Lekarskiej

z dnia 22 marca 2019 r.

w sprawie przyjęcia projektu ustawy o zmianie ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz ustawy o działalności leczniczej

Na podstawie art. 39 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 o izbach lekarskich (Dz.U. z 2018 r., poz. 168 z późn. zm.) uchwala się, co następuje:

§ 1.

Przyjmuje się projekt ustawy o zmianie ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty, oraz ustawy o działalności leczniczej. Projekt ustawy wraz z uzasadnieniem stanowi załącznik do niniejszej uchwały.

§ 2.

Uchyla się uchwałę Naczelnej Rady Lekarskiej Nr 6/17/VII z 10 marca 2017 r. w sprawie przyjęcia projektu ustawy o zmianie ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty.

§ 3.

Uchwała wchodzi w życie z dniem 2 kwietnia 2019 r.



Załącznik do uchwały NRL

Nr 16/19/VIII z 22 marca 2019 r.

Ustawa z dnia …

o zmianie ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz ustawy o działalności leczniczej

Art. 1. W ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz. U. z 2018 r. poz. 617) art. 53 otrzymuje brzmienie:

„Art. 53

  1. Lekarz, lekarz dentysta wykonujący praktykę lekarską, z wyjątkiem indywidualnej praktyki lekarskiej wyłącznie w miejscu wezwania, indywidualnej specjalistycznej praktyki lekarskiej wyłącznie w miejscu wezwania, indywidualnej praktyki lekarskiej wyłącznie w zakładzie leczniczym na podstawie umowy z podmiotem leczniczym prowadzącym ten zakład lub indywidualnej specjalistycznej praktyki lekarskiej wyłącznie w zakładzie leczniczym na podstawie umowy z podmiotem leczniczym prowadzącym ten zakład, może zatrudniać:
    1. lekarza, lekarza dentystę w celu odbywania przez niego stażu podyplomowego, szkolenia specjalizacyjnego, stażu kierunkowego lub szkolenia w celu uzyskania umiejętności z zakresu węższych dziedzin medycyny lub udzielania określonego świadczenia zdrowotnego, w przypadku prowadzenia odpowiednio stażu podyplomowego, szkolenia specjalizacyjnego, stażu kierunkowego lub szkolenia w celu uzyskania umiejętności z zakresu węższych dziedzin medycyny lub udzielania określonego świadczenia zdrowotnego,
    2. lekarza, lekarza dentystę w celu zastępstwa w przypadku czasowej i przemijającej niezdolności do pracy,
    3. lekarza, lekarza dentystę w celu udzielenia określonego świadczenia zdrowotnego,
    4. poza przypadkami opisanymi w pkt. 1-3, jednego lekarza, lekarza dentystę w ramach stałej współpracy.
  2. Lekarz, lekarz dentysta, o którym mowa w ust. 1, jest obowiązany do poinformowania organu prowadzącego rejestr o zatrudnieniu lekarza, lekarza dentysty.”.

Art. 2. W ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2018 r. poz. 2190 z późn. zm.) w art. 18 ust. 7 otrzymuje brzmienie:

  1. "Lekarze prowadzący grupową praktykę lekarską, będący wspólnikami albo partnerami spółki, o której mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 lit. b, muszą spełniać warunki, o których mowa w ust. 1 albo 2.”.

Art. 3. Ustawa wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.



Uzasadnienie

Celem ustawy jest umożliwienie lekarzom wykonującym praktyki lekarskie, w tym praktyki grupowe, zatrudniania innych lekarzy w sytuacjach określonych w projektowanym art. 53 ust. 1 pkt 1-4. W grupowej praktyce lekarskiej możliwością zatrudnienia innych lekarzy w sytuacjach określonych w art. 53 ust. 1 pkt 1-4 powinien dysponować każdy wspólnik.

Proponowane zmiany ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz ustawy o działalności leczniczej są ściśle powiązane problemem niewystarczającej od lat liczby miejsc akredytowanych do szkolenia specjalizacyjnego w dziedzinach stomatologicznych. W polskim systemie ochrony zdrowia funkcjonuje dużo więcej praktyk stomatologicznych, niż podmiotów leczniczych z zarejestrowaną komórką organizacyjną związaną z udzielaniem świadczeń stomatologicznych. Praktyki lekarskie (szczególnie indywidualne) są zbyt małymi przedsiębiorstwami, aby mogły w większym niż dotąd stopniu uczestniczyć w kształceniu podyplomowym. Mało prawdopodobne jest, aby praktyka organizowała ad hoc na 3-4 lata nowe stanowisko pracy na potrzeby szkolenia specjalizacyjnego (dodatkowa przestrzeń w ambulatorium, wyposażenie, zaplecze techniczne, liczba stałych pacjentów). To dodatkowe stanowisko w praktyce dentystycznej musi być już utworzone wcześniej i odpowiednim do tego bodźcem byłoby uprawnienie praktyk do zatrudniania jednego stałego współpracownika.

Ponadto, w obecnym brzmieniu przepis art. 53 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty jest niespójny poprzez:

  • wyłączenie opisane w ust. 4, dotyczące indywidualnych praktyk lekarskich wykonywanych wyłącznie w miejscu wezwania przeczy uprawnieniu, jakie temu rodzajowi praktyk nadaje ust. 1,
  • ograniczenie w ust. 1 charakteru czynności zatrudnionych osób niebędących lekarzami jedynie do czynności pomocniczych, które koliduje (przynajmniej w stomatologii) z uprawnieniem np. higienistek stomatologicznych do wykonywania pod nadzorem lekarza niektórych świadczeń zdrowotnych,
  • bezzasadne różnicowanie pod względem możliwości zatrudnienia osób niebędących lekarzami do wykonywania czynności pomocniczych sytuacji indywidualnych i grupowych praktyk lekarskich (grupowa praktyka lekarska nie jest wymieniona w ust.1),
  • brak wystarczającego uzasadnienia dla sytuacji, w której lekarz wykonujący indywidualną praktykę może zatrudnić nieograniczoną liczbę stażystów, rezydentów bądź osób odbywających inne szkolenia, a nie może zatrudnić choćby jednego stałego asystenta, bądź osoby zastępującej lekarza w przypadku niezdolności do pracy.

W ocenie projektodawcy wykorzystanie przez lekarzy i lekarzy dentystów dodatkowych uprawnień do zatrudniania lekarzy, lekarzy dentystów nie grozi utratą charakteru indywidualnej praktyki. Obecnie „praktyka" to cały zestaw składników typowego przedsiębiorstwa, to również marka, jaką ma na lokalnym rynku medycznym. To procedury w zakresie samodoskonalenia, marketingu i budowania dobrych relacji z pacjentami.

Przydzielenie części zadań współpracującemu lekarzowi (nawet młodszemu i niespecjaliście) nie pozbawia wykonanej przez niego usługi walorów charakterystycznych dla całej praktyki, której indywidualny rys nadaje jej kierownik.

Postulowana zmiana w art. 18 ust. 7 ustawy o działalności leczniczej jest w części konsekwencją zmiany w ustawie o zawodach lekarza i lekarza dentysty. Obecne brzmienie przepis art. 18 ust. 7 ustawy o działalności leczniczej jest niespójne z aktualnym brzmieniem art. 53 ust. 2 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty, gdyż wyklucza udzielanie świadczeń w ramach grupowej praktyki lekarskiej przez innych lekarzy niż będących wspólnikami spółki prowadzącej grupową praktykę lekarską.

Opublikował: Alicja Szczypczyk

Data: 2019-04-05 09:40:02