1. Przejdź do menu
  2. Przejdź do treści
  3. Przejdź do stopki

Stanowiska i apel Prezydium NRL podjęte 11 sierpnia 2017 r.

11 sierpnia 2017 r. Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej podjęło sześć stanowisk:
- w sprawie projektu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie metod zapobiegania zakażeniom spowodowanym wybranymi biologicznymi czynnikami chorobotwórczymi o szczególnej zjadliwości lub oporności;
- w sprawie projektu rozporządzenia Rady Ministrów zmieniającego rozporządzenie w sprawie programu badań statystycznych statystyki publicznej na rok 2017;
- w sprawie projektu ustawy o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej;
- w sprawie projektu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie Lekarskiego Egzaminu Końcowego i Lekarsko-Dentystycznego Egzaminu Końcowego;
- w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz niektórych innych ustaw;
- w sprawie projektu zarządzenia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia zmieniającego zarządzenie w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju leczenie szpitalne.

STANOWISKO Nr 47/17/P-VII
PREZYDIUM NACZELNEJ RADY LEKARSKIEJ
z dnia 11 sierpnia 2017 r.
w sprawie projektu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie metod zapobiegania zakażeniom spowodowanym wybranymi biologicznymi czynnikami chorobotwórczymi o szczególnej zjadliwości lub oporności

Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej, po zapoznaniu się z projektem rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie metod zapobiegania zakażeniom spowodowanym wybranymi biologicznymi czynnikami chorobotwórczymi o szczególnej zjadliwości lub oporności, przekazanym przez Pana Marka Posobkiewicza Głównego Inspektora Sanitarnego przy piśmie z dnia 12 lipca 2017 r., znak: GIS-PR-LE-020-4/MF,MR/17/13, zgłasza następujące uwagi do przedmiotowego projektu rozporządzenia:
1) uwagi ogólne:
a) proponuje się wskazać w rozporządzeniu na najistotniejszą rolę Enterobacteriaceae produkujących karbapenemazy oraz uwzględnić działania ograniczające rozprzestrzenianie na szczeblu ogólnokrajowymi oraz regionalnym, które są uznane za najważniejsze
w piśmiennictwie epidemiologicznym oraz wytycznych Centrum Kontroli Chorób. Mimo wielu zapowiedzi ze strony Głównej Inspekcji Sanitarnej drobnoustroje jak Klesbiella pneumoniae New Delhi nadal nie podlegają obowiązkowemu zgłoszeniu;
b) z projektu rozporządzenia nie wynika, kto jest jego adresatem. Zasadnym wydaje się określenie w projekcie zadań Głównego Inspektora Sanitarnego oraz zadań Wojewódzkich Stacji Sanitarno-Epidemiologicznych, przede wszystkim dotyczących monitorowania lekooporności z opracowywaniem informacji zwrotnej wraz z propozycjami działań naprawczych;
c) nie jest właściwym rozwiązaniem wprowadzenie obowiązkowego systemu prowadzenia badań przesiewowych we wszystkich szpitalach, każdego typu opieki instytucjonalnej
i wszystkich regionach Polski. Nie jest to rozwiązanie optymalne, ani zalecane przez instytucje/agencje międzynarodowe, nawet w odniesieniu do krajów o znacznie wyższych niż w Polsce nakładach na opiekę zdrowotną. Wybór prowadzenia badań przesiewowych
w szpitalu powinien wynikać z aktualnej sytuacji epidemiologicznej danego regionu, profilu pacjentów oraz problemów epidemiologicznych w poszczególnych jednostkach ochrony zdrowia,
d) wejście w życie rozporządzenia w zaprojektowanym kształcie pociągnie za sobą skutki finansowe dla szpitali. Należy założyć, że dla dużych szpitali (ok. 40000 hospitalizacji rocznie) wydatki związane z proponowanym w projekcie szerokim – a nieuzasadnionym
w świetle obecnej wiedzy z zakresu epidemiologii i mikrobiologii – prowadzeniem badań przesiewowych mogą wynosić ok. 1 mln zł rocznie;
2) uwagi szczegółowe:
a) § 3 pkt 4 in fine – przepis jest niejasny, w związku z tym proponuje się go przeredagować
i nadać mu brzmienie „(…) z których co najmniej jeden ma objawy zakażenia i co najmniej jedne szczep BCA został wykryty w badaniu wykonanym powyżej 48 godzin od przyjęcia”,
b) § 3 pkt 5 in fine – przepis jest niejasny, w związku z tym proponuje się go przeredagować
i nadać mu brzmienie: „(…) do 1 miesiąca i co najmniej jeden szczep BCA został wykryty
w badaniu wykonanym powyżej 48 godzin od przyjęcia”,
c) § 5 ust. 2 - jest niezrozumiały. Wszystkie badania medyczne powinny być wykonywane metodami akredytowanymi oraz zgodnie z aktualną wiedzą medyczną, dlatego też w rozporządzeniu nie można zakładać, że dzieje się tak tylko w niektórych jednostkach. Jeżeli zamierzeniem projektodawców było wskazanie, że badania, o których mowa w tym przepisie, mają odbywać się tylko w niektórych jednostkach, to należy to wyraźnie wskazać o jaką akredytację chodzi,
d) w załączniku do rozporządzenia w metodzie „Izolacja”:
- w kolumnie „Wymagania” w ust. 2 wskazano, że „izolacja zostanie zakończona po uzyskaniu dwóch kolejnych wykonanych w ciągu 72 godzin ujemnych wyników badań mikrobiologicznych”; celowe wydaje się dodanie „oraz ustąpienia objawów zakażeń”. Negatywne wyniki badan mikrobiologicznych po wdrożeniu leczenia są dość częste, ale trwające objawy infekcji nadal sugerują obecność drobnoustroju,
- w kolumnie „Uwagi” nie jest właściwe sformułowanie, że „lekarz dyżurny uruchamia środki niezbędne do jej wdrożenia (wolne dni od pracy, niedziela, święta) w dni robocze Zespół Kontroli Zakażeń Szpitalnych”. ZKZS zwykłe działa tylko w porannych godzinach pracy
i lekarz dyżurny powinien wdrażać izolację zawsze, gdy ZKZS nie jest dostępny,
e) w załączniku do rozporządzenia w metodzie „Środki ochrony indywidualnej – używane
w strefie pacjenta izolowanego”:
- w ust. 1 wskazano rękawice winylowe, jednak należy wskazać, że rękawice takie mają ograniczenia w zastosowaniu i nie powinny mieć kontaktu ze środowiskiem wilgotnym,
- wydaje się, że poza fartuchami powinny być także przewidziane odpowiednie obuwie; konieczne powinno być także odkażanie obuwia przy wyjściu z sali, z czym wiąże się konieczność zapewnienia pojemników ze środkiem odkażającym lub nasączonych wycieraczek,
f) w załączniku do rozporządzenia w metodzie „Aparatura i sprzęt medyczny” ust. 3 – baseny jednorazowe mają podkładki, które wymagają mycia i dezynfekcji.
Ponadto Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej popiera uwagi do projektu rozporządzenia zgłoszone przez Polskie Towarzystwo Zakażeń Szpitalnych, stanowiące załącznik do niniejszego stanowiska.

STANOWISKO Nr 48/17/P-VII
PREZYDIUM NACZELNEJ RADY LEKARSKIEJ
z dnia 11 sierpnia 2017 r.
w sprawie projektu rozporządzenia Rady Ministrów zmieniającego rozporządzenie w sprawie programu badań statystycznych statystyki publicznej na rok 2017

Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej, po zapoznaniu się z projektem rozporządzenia Rady Ministrów zmieniającego rozporządzenie w sprawie programu badań statystycznych statystyki publicznej na rok 2017, o którym Prezes Głównego Urzędu Statystycznego poinformował w piśmie z dnia 28 lipca 2017 r., znak: GUS-GP03.0200.15.2017, negatywnie ocenia zakres danych jednostkowych o lekarzach, które mają być przekazywane z Centralnego Rejestru Lekarzy i Lekarzy Dentystów RP (CRL) do Głównego Urzędu Statystycznego (GUS).
W pkt 9 lit. b projektu załącznika do rozporządzenia wskazano, że Naczelna Izba Lekarska ma raz w roku przekazywać z CRL do GUS dane jednostkowe o lekarzach w zakresie: numer PESEL, imię i nazwisko, data urodzenia, obywatelstwo, numer prawa wykonywania zawodu, rodzaj i stopień posiadanej specjalizacji, informacja o skreśleniu z listy rejestru. Wskazany zakres danych powoduje, że dane te są danymi osobowymi.
Zgodnie z art. 51 Konstytucji RP obowiązek ujawniania informacji dotyczącej jakiejś osoby może nałożyć tylko ustawa, przy czym musi to być uzasadnione interesem publicznym i dotyczyć przypadków niezbędnych i uznawanych w demokratycznym państwie. Ponadto, jak wskazano w akapicie 31 preambuły do rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz. U. UE. L. z 2016 r. s. 119), które zacznie obowiązywać od dnia 5 maja 2018 r., żądanie ujawnienia danych osobowych, z którym występują organy publiczne, powinno być uzasadnione, mieć charakter wyjątkowy, nie powinno dotyczyć całego zbioru danych ani prowadzić do połączenia zbiorów danych, a ponadto przetwarzanie otrzymanych danych osobowych powinno być zgodne z celami przetwarzania.
W związku z powyższym sprzeciw budzi zobowiązywanie Naczelnej Izby Lekarskiej do przekazywanie danych osobowych lekarzy i lekarzy dentystów zamiast danych statystycznych, przygotowanych w oparciu o dane CRL. W ocenie Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej, cele statystyczne można zrealizować bez przekazywania danych osobowych.
Jednocześnie Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej deklaruje wolę współpracy z GUS w zakresie przekazywania danych statystycznych przygotowanych w oparciu o dane osobowe zawarte w CRL.

STANOWISKO Nr 49/17/P-VII
PREZYDIUM NACZELNEJ RADY LEKARSKIEJ
z dnia 11 sierpnia 2017 r.
w sprawie projektu ustawy o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej

Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej, po zapoznaniu się z projektem ustawy o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej, przekazanym przy piśmie pana Mariusza Haładyja - Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Rozwoju z 19 lipca 2017 r. znak: DDR-III.0210.18.2017, zgłasza następujące uwagi do przedmiotowego projektu.
Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej wskazuje, że przewidziane w projekcie ustawy rozwiązania dotyczące możliwości przejęcia przedsiębiorstwa zmarłej osoby fizycznej przez następców prawnych zmarłego nie będą mogły być wykorzystane w przypadku lekarzy i lekarzy dentystów prowadzących regulowaną działalność gospodarczą – działalność leczniczą w formie praktyk zawodowych, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1638 ze zm.).
Z uzasadnienia projektu wynika, że projekt wprowadza zasadę, zgodnie z którą wpisy do rejestrów podmiotów wykonujących działalność regulowaną pozostają w mocy i nie podlegają wykreśleniu z chwilą śmierci przedsiębiorcy, jeżeli zarządca sukcesyjny złoży oświadczenie, że spełnione są warunki wymagane do wykonywania tej działalności oraz wniosek o zmianę działalności przedsiębiorcy wpisanego do rejestru, wskazując oznaczenie obejmujące nazwę przedsiębiorstwa w spadku (ujawnienie w rejestrze zarządu sukcesyjnego).
Przepis art. 108 ust. 2 pkt 7 ustawy o działalności leczniczej przewiduje wykreślenie praktyki zawodowej lekarza z rejestru praktyk w przypadku skreślenia lekarza z listy członków okręgowej rady lekarskiej z powodu śmierci lekarza. Opiniowany projekt nie przewiduje żadnej ingerencji w treść przepisu art. 108 ust. 2 pkt 7 ustawy o działalności leczniczej co rodzi wątpliwość czy opisany w uzasadnieniu projektu skutek będzie miał miejsce w przypadku śmierci lekarza lub lekarza dentysty wykonującego działalność regulowaną – działalność leczniczą w formie praktyki lekarskiej.
Umożliwienie sukcesji przedsiębiorstw prowadzonych przez lekarzy i lekarzy dentystów w formie praktyk zawodowych wymaga zatem odpowiedniej modyfikacji przepisów ustawy o działalności leczniczej oraz bardziej szczegółowego określenia zasad takiej sukcesji z uwzględnieniem specyfiki tej działalności regulowanej oraz różnych form jej wykonywania określonych w art. 5 ust. 2 pkt 1 tej ustawy.

STANOWISKO Nr 50/17/P-VII
PREZYDIUM NACZELNEJ RADY LEKARSKIEJ
z dnia 11 sierpnia 2017 r.
w sprawie projektu rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie Lekarskiego Egzaminu Końcowego i Lekarsko-Dentystycznego Egzaminu Końcowego

Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej po zapoznaniu się z projektem rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie Lekarskiego Egzaminu Końcowego i Lekarsko-Dentystycznego Egzaminu Końcowego, nadesłanym przy piśmie Pana Marka Tombarkiewicza, Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Zdrowia z dnia 25 lipca 2017 r., znak: NSK.078.75.2017.EK, zgłasza następujące uwagi:
1. w § 2 proponuje się dodać ustęp 1 o następującym brzmieniu: „Zakres problematyki uwzględnianej przy opracowaniu pytań testowych Lekarskiego Egzaminu Końcowego i Lekarsko-Dentystycznego Egzaminu Końcowego obejmuje wiedzę z zakresu programu studiów w dziedzinach medycyny i problemach medycznych określonych programem stażu podyplomowego lekarza i stażu podyplomowego lekarza dentysty”. Zapis ten wypełni delegację ustawową do wydania rozporządzenia zawartą w art. 14f ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty, który przewiduje, że minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, nie tylko wykaz dziedzin medycyny, ale także zakres problematyki uwzględnianej przy opracowywaniu pytań testowych LEK i LDEK. W przekazanym projekcie rozporządzenia brak jest wskazania zakresu problematyki uwzględnianej przy opracowywaniu pytań testowych.
2. Zastrzeżenia budzi także § 21 ust. 2 projektu rozporządzenia, który przewiduje, że odpis świadectwa złożenia egzaminu jest wydawany na pisemny wniosek zdającego LEK, LDEK jako dodatkowy egzemplarz świadectwa, mający charakter jego kopii. Prezydium zwraca uwagę, że nie można stawiać znaku równości między pojęciem odpisu a pojęciem kopii. Dowodzi tego m.in. ostatnia nowelizacja ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta (ustawa z dnia 23 marca 2017 r. o zmianie ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta oraz niektórych innych ustaw), która wyraźnie odróżnia pojęcie kopii od pojęcia odpisu. W świetle znowelizowanego art. 3 ust. 1 pkt 9 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta odpis to dokument wytworzony przez przepisanie tekstu z oryginału dokumentacji medycznej z wiernym zachowaniem zgodności co do treści z oryginałem, natomiast kopia w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 10 ustawy o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta to dokument wytworzony przez odwzorowanie oryginału dokumentacji medycznej, w formie kserokopii albo odwzorowania cyfrowego (skanu). Mając to na uwadze Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej proponuje, aby w § 21 ust. 2 projektu rozporządzenia usunąć wzmiankę, że odpis świadectwa złożenia LEK, LDEK ma charakter kopii.
3. Prezydium pozytywnie ocenia dodanie do treści świadectwa o złożeniu egzaminu LEK i LDEK informacji, w jakim języku egzamin był zdawany. Zmiana treści świadectwa jest realizacją postulatu Naczelnej Izby Lekarskiej wynikającego z faktu, że zgodnie z obwieszczeniem Ministra Zdrowia z dnia 23 stycznia 2017 r. w sprawie wykazu dokumentów potwierdzających znajomość języka polskiego wydanym na podstawie art. 6 ust. 2b ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty, złożenie z wynikiem pozytywnym egzaminu LEK, LDEK w języku polskim stanowi dowód dostatecznej znajomości języka polskiego zwalniający z wymogu złożenia egzaminu z języka polskiego organizowanego przez Naczelną Radę Lekarską.
4. Zastrzeżenia Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej budzi projektowany wzór świadectwa złożenia egzaminu LEK i LDEK stanowiący załącznik nr 2 i 3 do rozporządzenia w zakresie, w jakim nie uwzględniono postulatu Naczelnej Izby Lekarskiej, aby z treści świadectwa wynikało, czy osoba przystępująca do egzaminu uzyskała wynik pozytywny. Sama informacja o uzyskanej liczbie punktów czy procencie prawidłowych odpowiedzi wydaje się niewystarczająca. Wprawdzie ustawa o zawodach lekarza i lekarza dentysty w art. 14e ust. 4 określa, jaki procent poprawnych odpowiedzi daje pozytywny wynik egzaminu LEK i LDEK, ale każdorazowe odsyłanie do przepisów ustawy wydaje się rozwiązaniem niepraktycznym, szczególnie po upływie kilku lat od egzaminu, kiedy treść przepisów może ulegać zmianom. Zamieszczenie w świadectwie informacji pozwalającej stwierdzić, czy egzamin LEK, LDEK był złożony z wynikiem pozytywnym jest szczególnie istotne dla lekarzy i lekarzy dentystów, którzy zamierzają wykonywać zawód w innym kraju unijnym. Tamtejsze władze będą wymagały od kandydata potwierdzenia, że egzamin LEK, LDEK został złożony z wynikiem pozytywnym, a projektowane świadectwo złożenia egzaminu nie zawiera tej informacji. Prezydium proponuje więc wprowadzić do treści zaświadczenia wzmiankę informująca, że „Pozytywny wynik LEK albo LDEK otrzymuje zdający, który uzyskał co najmniej 56% maksymalnej liczby punktów z testu”. Wprowadzenie do treści świadectwa tej informacji ułatwi posługiwanie się tym świadectwem zarówno w kraju, jak i poza jego granicami.
5. Ponadto Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej zgłasza do projektu następujące uwagi o charakterze redakcyjnym:
a) w § 8 ust. 2 rozporządzenia w miejsce dotychczasowego określenia, że zespół egzaminacyjny jest odpowiedzialny za przestrzeganie norm porządkowych przez zdającego, proponuje się wskazać, że „zespół egzaminacyjny jest odpowiedzialny za zapewnienie przestrzegania norm porządkowych przez zdającego”.
b) w § 11 ust. 2 rozporządzenia proponuje się wprowadzenie bardziej kategorycznie brzmiącego zakazu rozpraszania uwagi innych zdających. W miejsce określenia
„W trakcie LEK/LDEK zdający nie może zachowywać się w sposób rozpraszający uwagę innych zdających” proponuje się określenie: „W trakcie LEK/LDEK zdającemu nie wolno zachowywać się w sposób rozpraszający uwagę innych zdających”.
c) proponuje się wprowadzić odrębne świadectwa złożenia egzaminu LEK i LDEK dla kobiet i mężczyzn, tak aby wzór świadectwa nie zawierał adnotacji „niepotrzebne skreślić” w takich rubrykach jak: „Pan/Pani”, „urodzony/a”, „posiadający/a” „złożył/a”.

STANOWISKO Nr 51/17/P-VII
PREZYDIUM NACZELNEJ RADY LEKARSKIEJ
z dnia 11 sierpnia 2017 r.
w sprawie projektu ustawy o zmianie ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz niektórych innych ustaw

Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej po zapoznaniu się z projektem ustawy o zmianie ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz niektórych innych ustaw, nadesłanym przy piśmie Pana Marka Posobkiewicza Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia 31 lipca 2017 r., znak: GIS-PR-LE-020-8/PR/16/43 negatywnie opiniuje projekt.
Zdaniem Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej projekt zakładający centralizację Inspekcji Sanitarnych, a tym samym wyłączenie nadzoru nad nimi z kompetencji wojewodów i starostów, należy uznać za niekorzystny, w kontekście realizacji zadań województwa i powiatu jako jednostek samorządu terytorialnego. Projektowana zmiana nie znajduje dostatecznego merytorycznego uzasadnienia, ponieważ to wojewoda oraz starosta ponoszą odpowiedzialność za bezpieczeństwo w województwie oraz powiecie, co powinno być ściśle powiązane z możliwością sprawowania nadzoru nad jednostkami Inspekcji Sanitarnych na poziomie województw oraz powiatów.
Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej zgłasza również zastrzeżenia wobec planowanego wyłączenia obowiązku informowania wojewody lub starosty o poleceniach wydawanych organom Państwowej Inspekcji Sanitarnej przez Głównego Inspektora Sanitarnego.

STANOWISKO Nr 52/17/P-VII
PREZYDIUM NACZELNEJ RADY LEKARSKIEJ
z dnia 11 sierpnia 2017 r.
w sprawie projektu zarządzenia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia zmieniającego zarządzenie w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju leczenie szpitalne

Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej, po zapoznaniu się z projektem zarządzenia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia zmieniającego zarządzenie w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju leczenie szpitalne, zamieszczonego na stronie internetowej Narodowego Funduszu Zdrowia, zgłasza następujące uwagi do przedmiotowego projektu:
Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej negatywnie ocenia usunięcie z grupy E12G rozpoznań I20 i I20.1. Zmiana ta wykluczy możliwość rozliczania przypadków dusznicy niestabilnej zarówno w grupie E12G, jak i E10, E11 i E15 w ramach nielimitowanego skojarzonego zakresu świadczeń dedykowanego do rozliczania leczenia ostrych zespołów wieńcowych (OZW), jako świadczeń ratujących życie. Ostre stany wieńcowe są stanem zagrożenia życia i wymagają pilnej interwencji medycznej, której koszty powinny być przez płatnika w odpowiednim trybie i wysokości pokrywane.
Wprowadzenie projektowanych zmian doprowadzi do sytuacji, w której pacjenci z rozpoznaną dusznicą niestabilną będą według kardiologów nadal leczeni poza kolejnością (jako zabiegi dla ratowania życia), koszty tych zabiegów będzie jednak rozliczany w ramach planowych angioplastyk, które są świadczeniami limitowanymi i wycenianymi znacząco niżej niż procedury ostrych zespołów wieńcowych (bez uwzględnienia kosztów utrzymania zespołu lekarzy, pielęgniarek i techników w tych oddziałach i całodobowo funkcjonujących pracowniach).
Pominięcie w zakresie odrębnym dusznicy niestabilnej w kontraktach szpitali sieciowych oraz wyłączenie tych rozpoznań z zakresu nielimitowanego, skojarzonego OZW w placówkach poza siecią, spowoduje:
1) znaczne ograniczenie dostępu do leczenia inwazyjnego pacjentów z zaawansowaną miażdżycą i zaburzeniami rytmu serca – szczegółowe uzasadnienie w załączniku nr 1,
2) wymuszenie nieetycznych i sprzecznych z etyką zachowań lekarskich, zmierzających do przesuwania w czasie pilnych interwencji kardiologicznych,
3) znaczne pogorszenie się kondycji finansowej szpitali.
Prezydium wskazuje ponadto, że w przypadku gdy niestabilna dusznica ze względu na wskazania medyczne powinna być rozpoznaniem dla procedur kardiologicznych ratujących życie (które co do zasady powinny być nielimitowane) to procedury te nie mogą być rozliczane w ramach hospitalizacji planowej, ponieważ z założenia pacjent z rozpoznaniem niestabilnej dusznicy pacjentem planowym nie jest. Dlatego koszty świadczeń udzielonych w warunkach przymusu ustawowego należy włączyć do skutków jakie wywołuje realizacja takich procedur w ramach funkcjonowania podmiotu leczniczego tj. zapewnienie utrzymania gotowości do udzielania świadczeń w trybie całodobowym.

11 sierpnia br. Prezydium NRL wystosowało również jeden apel:
- do Ministra Zdrowia w sprawie zmiany przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 lutego
2011 r. w sprawie warunków bezpiecznego stosowania promieniowania jonizującego dla wszystkich rodzajów ekspozycji medycznej

APEL Nr 9/17/P-VII
PREZYDIUM NACZELNEJ RADY LEKARSKIEJ
z dnia 11 sierpnia 2017 r.
do Ministra Zdrowia
w sprawie zmiany przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 lutego 2011 r. w sprawie warunków bezpiecznego stosowania promieniowania jonizującego dla wszystkich rodzajów ekspozycji medycznej

Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej apeluje do Ministra Zdrowia o dokonanie nowelizacji rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 lutego 2011 r. w sprawie warunków bezpiecznego stosowania promieniowania jonizującego dla wszystkich rodzajów ekspozycji medycznej (Dz. U. z 2017 r., poz. 884) w zakresie częstotliwości wykonywania testów specjalistycznych urządzeń stosowanych w stomatologii: aparatów do zdjęć wewnątrzustnych, pantomograficznych oraz cefalometrii.
W załączniku nr 6 do wskazanego rozporządzenia określającym zakres oraz częstotliwość wykonywania testów eksploatacyjnych, testów specjalistycznych i testów podstawowych - tabela I.2: „Testy specjalistyczne” w części: „Urządzenia stosowane w stomatologii (aparaty do zdjęć wewnątrzustnych, pantomograficznych oraz cefalometrii)” częstotliwość wykonywania testów specjalistycznych została określona w sposób następujący: a) aparaty do zdjęć wewnątrzustnych - testy wykonywane są co najmniej raz na 24 miesiące, b) aparaty pantomograficzne i cefalometrii - testy wykonywane są co najmniej raz na 12 miesięcy.
Prezydium zwraca uwagę, że w myśl z art. 60 Dyrektywy Rady 2013/59/EURATOM z dnia 5 grudnia 2013 r. ustanawiającej podstawowe normy bezpieczeństwa w celu ochrony przed zagrożeniami wynikającymi z narażenia na działanie promieniowania jonizującego zaleca się, aby sprzęt do celów klinicznych był regularnie poddawany badaniom. Dyrektywa EURATOM nie określa natomiast częstotliwości przeprowadzania tych badań. Dyrektywa określa jedynie obowiązek przeprowadzenia badania zatwierdzającego sprzęt do celów klinicznych przed pierwszym jego użyciem oraz przewiduje konieczność przeprowadzania badań sprzętu, po dokonywaniu wszelkich procedur konserwujących mogących wpłynąć na jego działanie.
Z danych przekazanych Naczelnej Izbie Lekarskiej przez Głównego Inspektora Sanitarnego wynika, że na koniec 2015 r. w Polsce zainstalowanych było 10938 aparatów stomatologicznych wewnątrzustnych. Aparaty te podlegały testom specjalistycznym wykonywanym przez akredytowane laboratoria. Roczny koszt przeprowadzonych testów specjalistycznych aparatów do zdjęć wewnątrzustnych wynosi ponad 2 mln 100 tys. zł.
Z kolei z danych przekazanych przez wojewódzkich inspektorów sanitarnych wynika, że w 2016 r. stwierdzono 12 przypadków negatywnych wyników testów specjalistycznych aparatów do zdjęć wewnątrzustnych, co stanowi ułamek procenta niezgodności technicznych badanych urządzeń. Jednocześnie dla przykładu wskazać można, że w Stanach Zjednoczonych ocenę parametrów technicznych aparatów stomatologicznych przeprowadza się co 48 miesięcy, dotyczy to zarówno aparatów do zdjęć wewnątrzustnych jak i pantomograficznych oraz cefalometrii.
Biorąc powyższe pod uwagę Prezydium Naczelnej Rady Lekarskiej wnosi o zmianę wykonywania częstotliwości wykonywania testów specjalistycznych urządzeń stosowanych w stomatologii z 24 na 48 miesięcy w przypadku aparatów do zdjęć wewnątrzustnych i z 12 miesięcy na 48 miesięcy w przypadku aparatów do zdjęć pantomograficznych oraz cefalometrii.
W ocenie Prezydium postulowane zamiany nie będą miały negatywnego wpływu na stan ochrony radiologicznej pacjentów i pracowników, natomiast doprowadzi to do akceptowalnego poziomu wydatkowania środków finansowych na utrzymanie systemu nadzoru nad jakością urządzeń stosowanych w stomatologii.

Opublikował: Monika Bala

Data: 2017-08-11 15:36:23