16. rocznica śmierci prof. Tadeusza Chruściela

Dziś, 11. lutego, przypada 16. rocznica śmierci prof. Tadeusza Chruściela – pierwszego Prezesa Naczelnej Rady Lekarskiej odrodzonego samorządu lekarskiego w Polsce.

W uroczystej mszy świętej w kościele pod wezwaniem Św. Karola Boromeusza w Warszawie wzięła udział delegacja Naczelnej Izby Lekarskiej i Okręgowej Izby Lekarskiej w Warszawie : Mery Topolska- Kotulecka, Krzysztof Herman i Jacek Sowiński.

Profesor Tadeusz Chruściel był wybitnym lekarzem, naukowcem i działaczem samorządowym, który odegrał kluczową rolę w odbudowie niezależnego samorządu lekarskiego po 1989 roku. Jako pierwszy Prezes NRL w latach 1989-2005 położył fundamenty pod nowoczesną strukturę samorządu, której celem było reprezentowanie interesów lekarzy oraz dbanie o wysokie standardy etyczne i zawodowe środowiska medycznego.

Jego zaangażowanie, determinacja i mądrość w budowaniu instytucji samorządowej oraz kształtowaniu relacji między lekarzami a władzami państwowymi wyznaczały kierunek rozwoju polskiej medycyny w nowej rzeczywistości demokratycznej. Profesor Chruściel był nie tylko wybitnym organizatorem, ale przede wszystkim autorytetem moralnym i wzorem postawy lekarskiej.

Dziś, wspominając pierwszego Prezesa NRL, oddajemy hołd jego pracy i dziedzictwu, które pozostaje fundamentem dla współczesnego samorządu lekarskiego. Jego wizja oraz wartości, którymi się kierował, pozostają inspiracją dla kolejnych pokoleń lekarzy.

Cześć Jego pamięci.

Naczelna Rada Lekarska

Okiem prezesa NRL I kadencji Tadeusza Chruściela

^{Autor: Gazeta Lekarska, https://gazetalekarska.pl/okiem-prezesa-nrl-i-kadencji-tadeusza-chrusciela/}

W odrodzonym samorządzie byli liderami w poszczególnych kadencjach, ale nie mieli łatwego życia. Z jakimi problemami musieli się mierzyć?

Choć kandydatura Tadeusza Chruściela nie była planowana, na I Krajowym Zjeździe Lekarzy wybrano go prezesem NRL.

Przeszedł do historii jako ten, który organizował struktury NIL, przejmując od administracji państwowej prowadzenie rejestru lekarzy, orzecznictwo oraz wydawanie prawa wykonywania zawodu.

Postrzegał samorząd lekarski wieloaspektowo. W „Kronice Izb Lekarskich w Polsce” z lat 1945-2005 autorstwa Zygmunta Wiśniewskiego prezes Chruściel mówił: „Dotychczas lekarze działali jak samotne wyspy, izby mają za zadanie połączyć ich w działaniu”.

Angażował się w sprawy podnoszenia prestiżu zawodu lekarza. Podkreślał: „Od administracji państwowej przejęliśmy rejestrację i wydawanie prawa wykonywania zawodu nie w sposób mechaniczny, ale jakościowo inny niż dotychczas. Wydając je, będziemy sprawdzać nie tylko, czy lekarz posiada dyplom, ale czy odbył staż pod kierunkiem osób, do których izba ma zaufanie”.

Ten prestiż budował też przejęciem spraw związanych z orzecznictwem odpowiedzialności zawodowej, którymi dawniej zajmowali się urzędnicy. O sprawach płacowych lekarzy, którzy w tym czasie walczyli o podwyżki, mówił tak: „Jako samorząd bierzemy udział w negocjacjach płacowych i osiągnęliśmy sukces, uzyskując indeksację wynagrodzeń lekarzy do poziomu 100 proc. dochodu, ale nie dublujemy związku zawodowego, w rozmowach z rządem chcemy wnieść swój odrębny wkład i spojrzenie”.

_{fot. Marcin Kędzierski/ NIL}